بوی گل مریم

‹‹ رضا رشیدپور ›› را همیشه دوست داشته ام به دو دلیل:

اول : جزء معدود مجریهای توانا. باسواد و خلاق صدا و سیما است

دوم : بسیار شبیه ‹‹ فرامرز ›› است

نه تنها ظاهر این دو نفر به هم شبیه است ( البته وقتی آقای ‹‹ رشیدپور ›› لاغرتر بود این شباهت بیشتر بود ) حرکات دستشان در هنگام خواندن شعر هم به طرز عجیبی به هم می ماند

چند شب پیش در شبکه پنج مجری برنامه ای بود که در مورد ‹‹ قیصر امین پور ›› صحبت می کرد

یادم می آید وقتی ‹‹ قیصر امین پور ›› درگذشت ‹‹ فرامرز ›› برایم نوشت : '' قیصر هم رفت آدمهای فهمیده همیشه زود می میرند "

نوشتم : " این حرف را نزن بارها گفته ام ناراحتم می کند "

نوشت : " مگر من فهمیده ام؟! "

...

کتاب ‹‹ دستور زبان عشق ›› آقای ‹‹ امین پور ›› جزء کتابهایی بود که در بیمارستان برای ‹‹ فرامرز ›› می خواندم

یک شعرش را بسیار دوست دارم ولی هیچگاه برایش نخواندم ( اتفاقا ‹‹ رشیدپور ›› در برنامه اش همین شعر را خواند )

بخوانید:

سفر ایستگاه

قطار می رود

تو می روی

تمام ایستگاه می رود

 

و من چقدر ساده ام

که سالهای سال

در انتظار تو

کنار این قطار رفته ایستاده ام

و همچنان

به نرده های ایستگاه رفته

تکیه داده ام!

 

یاد هر دوی این ‹‹ آدمهای فهمیده ›› بخیر

نوشته شده در شنبه ٤ مهر ۱۳۸۸ساعت ۱٠:٤٠ ‎ق.ظ توسط ملیحه محمدیان نظرات () |

Design By : Pichak