بوی گل مریم

جلوی آینه ایستاده ام

بعد از مدتها با دقت بیشتری خودم را ورانداز می کنم

صورتم را می بینم

نزدیکتر می آیم

این مهمانهای ناخوانده کی سر و کله شان پیدا شده که من بی خبرم؟!!

چهار خط روی پیشانی ام, دوتا عمودی و دو تا افقی که یکی شان عمیق هم هست

دو خط دو طرف لبهایم

چند خط ریز گوشه چشمهایم

چقدر پیر شده ای ملیحه

این صورت قبلی ات نیست, صورت شاداب ملیحه که اینگونه نبود؟ من که فقط 34 سالمه...

یاد شبهای تنهای ام می افتم

نه, ملیحه حق دارد

نه نه نه هیچ چیز حق ندارد تا زندگی ام را خراب کند, حتی این چروکهای ریز

بلند شو ملیحه

بلند شو و قد علم کن

باید زندگی کنی

باید خوب زندگی کنی

مثل همه روزهای از دست رفته

بلند شو ملیحه

بلند شو

پی نوشت: این هم یه عکس از داریا در "سرزمین رویا" جایی که موهاشو کوتاه میکنه

بهش میگم: داریا خدا از اون بالا به کارای ما نگاه میکنه

یه نگاهی به سقف خونه میندازه و میگه: این بالا که بسته است....

نوشته شده در شنبه ۱۳ آذر ۱۳۸٩ساعت ۱:۳٩ ‎ب.ظ توسط ملیحه محمدیان نظرات () |

Design By : Pichak