عید 89

اولین عید بدون حضور "تو" گذشت.

اولین سالی که تولد من و "داریا" بدون "تو" سر شد. پسرت وارد سومین سال زندگی اش شد. سرد و بی روح. هیچ چیش شبیه بهار نبود...

سخت بود. آنقدر سخت بود که دیگر دلم نمی خواهد هیچ سالی با بهار شروع شود.

برایتان خواهم نوشت که چه گذشت به من بدون "فرامرز"

پی نوشت: ممنون از همه دوستانی که برایم پیغام تبریک و احوالپرسی فرستاده بودند و عذر خواه که نتوانستن به موقع پاسخ دهم.

/ 8 نظر / 22 بازدید
گلرخ

از صبح که وبلاگتونو خوندم منقلبم . خدا رو شکر ، که داریا هست ، تا تنهایی تون زیادتر از این نشه ... متاسفم . همین !

دنیا

ملیحه جان همه چیز تموم میشه ما هم از این دنیا میریم میتونی خوشحال باشی که فرامرز عزیز رفت تا این همه بی معرفتی و نامردی روزگار رو نبینه ( با تمام نعمتهایی که دارم ولی باز هم از خدای مهربون میخوام هرچه زودتر عمر من رو هم بگیره دیگه دنیا جای زندگی کردن نیست حتی اگر تنها بهانه زندگیم بچه ام باشه ) . خواهر خوبم روزهای سختی در پیش داری درک میکنم ولی سعی کن از امانت فرامرز خوب نگهداری کنی سختی و غم رو به دل این طفل معصوم راه نده چرا که تو برای داریای عزیزم هم پدر و هم مادری جای پدرش رو پر کن .

نسیم

بدون که اینهمه بی تابی و نگرانی که البته کاملا به جاست بشدت روح فرامرز رو آزار میده و اذیت میشه

مهدی قاسمیان

سلام . امسال جای تبریکی نمونده بود جز یاد و خاطره ... نبودنش برای همه ما تلخ بود. زندگی بی رحم تر به راهش ادامه میده ...

طلیعه

تولد داریای گلت مبارک. فکرشو کن اگه نداشتیش این گل رو... ایشالا دامادی داریا را روزی جشن بگیری [گل]

زهرا

سلام ملیحه عزیز.به یادت بودم و برای گذشتن از این لحظه های سخت برات دعا کردم... تولد گل پسرت و خودت مبارک.

سارا معصومی

هیچ چیزش شبیه بهار نبود؟؟؟ملیحه روزی که خداوند داریا را به تو داد و برای تو حفظش کرد می‌دانست چه چیزی در انتظار تو و فرامرز است. روزی که یکی از دوقلوهایت را برد می‌دانست چه می‌کند. روزی که فرامرز را گرفت هم می‌دانست چه می‌خواهد. چرا بهاری که یک بار در ان خئداوند داریا را به تو داد و مهربانی بر تو تمام کرد بهار بود اما این بهار بهار نیست؟ ملیحه خداوند را نمی‌توانی تنها برای نعمتش دوست داشته باشی . باید او را برای قهرش هم بخواهی. باید هر آن چه از دوست می‌رسد برای تو زیبا باشد. ملیحه نمی‌توانی ستاره‌هایش اسمانش را عاشق باشی اما رعد و برقش را نه. خدا را با هر خیری و هر قسمتی که راهی زندگیت کرد دوست بدار. ملیحه داری روزها را از دست می‌دهی و فراموش کرده ای که به جای قهر خودا این همه نعمتی را که به تو داد بشماری. کاش من فقط یک داریا مانند تو از مهرانم یادگار داشتم. از هر کسی خوشبخت تر نباشی که از بسیاری هستی از من خوشبخت تری. فقط شاکر باش. دوستت دارم

پرنیان

سلام میدونم خیلی سخت گذشت براتون. کلا به نظر من بهار فصل غم انگیزیه (یه مدتیه که این طوری احساس می کنم) چه برسه که با بحرانی که شما در ان قرار دارید هم مصادف باشه. نمیدونم چی بگم کاش تموم بشه این روزای تلخ و دوباره به زندگی برگردین. تولد داریای عزیز مبارک