روز عشق

شهریور 87 - چالوس - این جزء معدود عکسهای سه نفره ماست

1- توی مترو نشسته ام. به سمت انقلاب می روم. با تندیس سازت و ناشر کتابت قرار دارم. سرم را به دیوار کابین تکیه داده ام و به همه اتفاقهایی که در این یک سال اخیر روی سرم خراب شده می اندیشم.

دخترکی جلو می آید و می گوید:

- خانم, خانم شکلات ولنتاین دارم, 8 تا 1000 می خری؟

خنده ام می گیرد از اینکه از بین این همه آدم سراغ من می آید.

می گویم:

- نه

نمی دانم روز ولنتاین کی است؟ اما از فضای جامعه به نظر می رسد همین حوالی باید باشد. هیچگاه این روز را جشن نگرفتیم...

آخَر برای ما که هر روزمان روز عشق بود و هر روزش جشنی با دو شاخه گل مریم, دیگر روزی مشخصا به نام روز عشق, معنایی نداشت...

دوستت دارم عشق من

2- دوست عزیزی چند جمله زیبا برایم فرستاده بود اگر چه شعاری است اما حیفم آمد آنها را ننویسم بخوانید:

از خدا می خواهم آنچه را که شایسته توست به تو هدیه بدهد, نه آنچه را که آرزو داری, زیرا گاهی آرزوهای تو کوچک است و شایستگی تو بسیار

هیچ وقت از مشکلات زندگی ناراحت نشو, کارگردان همیشه سخت ترین نقشها را به بهترین بازیگر می دهد

خداوند اگر آرزویی در تو قرار داده, بدان توانایی آن را در تو دیده است

باران رحمت خدا همیشه می بارد, تقصیر ماست که کاسه هایمان را برعکس گرفته ایم

دوست داشتن یک نوع باوره, خوش به حال آن باوری که صادقانه باشد

دوری فقط تعبیری است که فاصله ها از ما دارند, اما بی خبرند از نزدیکی دلهایمان

/ 11 نظر / 29 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ملکی

سلام خانم من همسر شما رو فقط از طریق خواندن نوشته هایشان در وبلاگ دورادور میشناسم-اگر باور داریم که شعر از عمیقترین لایه های روح بر میآید شعر هر کسی جوهر اوست-از بیماری ایشان غمگین شدم،از مرگ ایشان غمگین تر...دیشب طی تجربه ای از مرگ و زندگی در حالی میان دنیا و ماورا تا صبح با ایشان صحبت کردم...که غمگین و دل شکسته بودند و من حال ایشان را از روند رفتار شما متاثر میدانم -اگر ارتباط دلها آنچنانکه در نوشته هایتان گفته اید معتقدید.-چنانچه تمایل داشتید که راجع به دیدار ما و دلایل اندوه ایشان صحبت کنیم بفرمایید من شماره تلفنم را طی کامنت بعدی برایتان ثبت خواهم کرد. آرام باشید.

سارا معصومی

ملیحه من! دنیا تا ابد برای من و تو خاطره است. تا ابد گاه یک سنگ جلوی پا یا نگاه کودکی ما را به یاد فرامرز و مهران می اندازد. اما سعی کن اندک اندک به خودت بقبولانی که زندگی اینگونه رقم خورده است. ملیحه قدردان عشقی باش که سالها تجربه اش کردی . توشه اش کن برای فرداها. ملیحه زندگی کن. زندگی. داریا را ببوس.

فرزانه خانی

سلام ملیحه جان هر روز به یادت هستم . از خدا می خواهم که این روزهای تلخ سریع بگذره برات دعا می کنم دوست عزیز من .

زهرا

سلام مليحه عزي. عكس سه نفره شما به اندازه همان درياي پشت سرتان سرشار از عشق است .

khorshid

تنها چیزی که میشه از پشت درد بغض گلوم براتون بگم اینه که مرگ را مثل شیرجه یک مرغابی در آب ببین و بدون کمی آنطرف تر پرنده زیبا زا آب سر بیرون میاره ولی ما شاید چهره اش را نشناسیم ولی من سعی کردم با مرگ عزیزانم (پدر ... ) مثل شیرجه و پرواز پرنده ها نگاه کنم اینجوری هم میدونم هست و هم ممکنه یه روزی - یه جایی که فکرش را هم نمی کنم حس نزدیکی و قرابت با یه آدم من را به این فکر بیندازه که شاید پرنده من همین باشه امیدورام در این روزهای پر از اندوه و سراسر زندگی شانه ای برای تکیه دادن تنهایی هایتان داشته باشید

شبیه خودم

سلام. زیاد فرصت سرزدن پیش نمی آد اونم با این اینترنت لاکپشتی خونمون. نوشته های قشنگی اند اینا اگرچه مدام تکرار می شن اما آدم دوست داره بشنوه دوباره و دوباره. انگار توی هرکدومشون یه روزنه امید هست...

سارا معصومی

زندگی انگار قصد نداره روی خوش نشان بده ملیحه. اگر خدا نبود که هر شب دست مهربانش اشک ادم را پاک کنه و در عین حال به آدم آرامش بده این دنیا غیرقابل تحمل می‌شد. هنوز منتظر حادثه ای خوب هستم ملیحه. باورت می‌شود هنوز . دوستت دارم نادیده من.

گل ناز

سلام به پاس لحظه‌های قشنگتان، آزرده خاطرش نکن.

یک دوست

سلام.روز جمعه خبر دار شدیم که در راه مشهد دچار حادٍثه شده اید .امیدوارم که صدمه جدی ندیده باشین.

زن سرخپوست

محدود شدن ابراز محبت و علاقه به یه روز مسخره اس.اما تبریکی خشک و خالی نشنیدن هم دردناکه.کاش تقویم ها سفید می ماندند.