نوروز 90

نوروز 90 هم گذشت.

دومین عید بدون "تو"

خوب یا بد بماند, تلخ یا شیرین باشد برای خودم.

بگذار نگویم

بگذار نگویم که چه گذشت؟

بگذار از اول فروردین نگویم که صدای زیبایت هنوز در گوشم می پیچد و منتظری تا چشمانم را باز کنم.

بگذار از آن صبح که با خواهرت نشستیم و گریه کردیم حرف نزنم.

بگذار از سالرزو تولد فرزندمان چیزی نگویم.

بگذار آن قبر مربع شکل خواجه ربیع که هیچ برایم ندارد را توصیف نکنم. از دیوارهای بی روحش, از درختان سبز بدقواره اش چیزی نگویم. بگذار نگویم که هیچ چیزش شبیه تو نیست...

بگذار همه اش روی همین دل لعنتی تلنبار شود, بادمجان بم که آفت ندارد.

/ 7 نظر / 15 بازدید
دنیا

حرفی برای گفتن ندارم....[گل][گل][گل]

خروس بی محل

[لبخند] سلام عیدتون مبارک...خیلی وقته مادر و پسر پیداتون نیست....وبلاگ گذاشته بودین تو گاو صندوق و قفلش کرده بودین و رفتین......داریای زبل حالش چطوره؟؟ سالی پر از شادی همراه با صبر و امید به آینده برایتان ارزومندیم[لبخند]

زهرا(مامان مهتاب

ملیحه ملیحه ملیحه.....روزگار با تو چه میکند؟

پرنیان

خیلی سخته تا حدی درک میکنم ولی مطمئنا کامل نه.....اما تا همین حدش هم بغض به گلوم آورد...

بیقرار

دییره ولی با معذرت سال جدید رو بهتون تبریک میگم امیدوارم موفق باشید و سال خوبی رو در پیش داشته باشید. من همیشه میام اینجا و دارم سعی میکنم توی وقت هایی که برام پیش میاد مطالب گذشتتونم بخونم.[گل]

رزی

سلام ملیحه جان . امشب همه ی نوشته هات را خواندم و همراهت اشک ریختم .از خداوند سلامتی خودت و پسر گلت و شادی روح مرحوم همسرتون را خواستارم .امیدوارم روزها وسال های آینده سبز سبز و شاد شاد باشین و انشاالله مانند یک کوه مقاوم و استوار باشین تا داریا ی گلتون به ثمر برسه .[گل]

عاطفه فروزان

سلام مليحه خانم سال نو مبارك امروز براي اولين بار نوشته هاتون رو خوندم از مرداد 88 باورش برام خيلي سخته .شايد شما من رو يادتون نباشه ولي من هيچ وقت جلسه هاي فردوسيها رو فراموش نميكنم. باز هم منتظر نوشته هاي بعدي هستم