خیرات

فرامرز بر سر مزار صادق هدایت - پاریس - تابستان 84

می دانم, می دانم عزیز دلم که خیلی ها برایت نماز می خوانند, روزه می گیرند, خیرات می کنند, به فلان مسجد و فلان بیمارستان پول می دهند, تا به نامت و برایت وسیله ای خریداری شود و و و

اما

اما آنجا هم عادتهایت را فراموش نکرده ای. همان فرامرز قبلی هستی, با همان خصوصیات دوست داشتنی, با همان اخلاق های نیک. با همان تواضع که چشمت به کوچکترهاست...

عادتت بود که کارهای مرا, توانایی های داشته و نداشته مرا در هزار ضرب کنی و به همه نشان بدهی و بعد بگویی: "می بینید! ملیحه من چقدر توانمند است!"

اما من که خودم می دانستم غلو می کنی, می دانستم اغراق می کنی, و حالا هم, آنجا, نزد همه دوستان جدیدت مرا بزرگ می کنی و برایم پیغام می فرستی: " که آنچه ملیحه برایم می فرستد چیز دیگری است"

شاید اگر یکبار این اتفاق می افتاد می گفتم خواب بوده, رویا بوده که دیده اید اما چند بار دیگر برایم پیغام فرستادی و باز هم طبق عادتت مرا غافلگیر می کنی

و من چقدر به "تو" افتخار می کنم.

و من چقدر به "تو" افتخار می کنم

خیرات تنها کاری است که برایت می توانم بکنم. خیرات که سهل است, اگر جان ناقابلم را هم می خواهی با کمال میل تقدیمت می کنم.

خیرات که سهل است...

پی نوشت: فرامرز, بسیار دلم برایت تنگ شده بسیار...

/ 8 نظر / 13 بازدید
عليرضا صمدي

عشق او به شما آنگونه بود كه در صحبت هايش به وضوح مي شد آنرا ديد حتي اگر صحبت بر سر مسائل كاري بود. هميشه مي گفت نمره مليحه 20 است و به آن اعتقاد داشت

گل ناز

سلام امیدوارم روحش قرین آرامش یاشد.

مهدی

واین عشق پاک الگو و امیدت خواهدبود بایست ملیحه سرفراز وشادبا یاد فرامرز عزیز

فرزانه خانی

ملیحه جان مطمئن باش روح فرامرز آرام است و از خدا می خواهم که تو آرام باشی دوست عزیزم .

محسن صفاریان

با سلام مراسم سالگرد فرامرز کی و کجا خواهد بود. با ارزوی سلامتی و شادی برای شما و داریای عزیر

عاطفه

سلام من همشهریهتون هستم .من اون موقعها بچه بودم ولی داستان عشق شما و فرامرز رو خوب یادمه (خواهرم با شما هم سنه ).من الان از ایران دورم ولی اینجا رو زیاد چک میکنم. خیلی قشنگ مینویسین. واقعن با خوندن نوشته هاتون میفهمم که باید قدرلحظه لحظه از زندگی در کناره کسایی که دوسشون دارم رو بدونم! براتون آرزوی آرامش و روزهای خوب در کنار پسرتون رو دارم.

طلیعه

مليحه جان چقدر اين نشانه ها خوب است. اين بار از دلتنگي ات دلم نگرفت. مرور اين خاطرات و اين محبت ها آدم را آرام مي كند.

نجمه

دوست عزیز سلام وقتی وبلاگ استاد قدوسی را می خواندم لینک وبلاگ شما را دیدم از سر کنجکاوی آمدم تا بخوانم از صمیم قلبم میگم که دوستت دارم و احساس همدردی میکنم آخه عشق یه حس مشترکه بین همه آدمها حتی اگه هیچوقت همدیگر رو ندیده باشند ومن از شدت همدردی نمیتونم جلوی اشکامو بگیرم... برات دعا میکنم...از ته دلم برات دعا میکنم که صبور باشی تا بتونی از یادگاری که از عشقت داری به خوبی مراقبت کنی و به جایی برسونیش که مثل بابای خوبش بهش افتخار کنی